Wszystko Zaczęło Się Od Zapachu Benzyny

Był sierpień 2017 roku, a ja siedziałem w wynajętej Tesli na Superchargerze w Sedonie w Arizonie, gdy poczułem zapach benzyny.

Na zewnątrz było 35 stopni Celsjusza, a my siedzieliśmy tam już wieczność. Nie rozumiałem jeszcze, że ładowanie baterii od 80% do 100% może zająć tak dużo czasu, zwłaszcza w ekstremalnym upale. Tesla miała trudności z utrzymaniem chłodu baterii.

Wtedy posiadałem Kia Soul z 2014 roku i czytałem niepokojące doniesienia o Kia, które zapalały się w całych Stanach Zjednoczonych. Przez ułamek sekundy ten znajomy niepokój wrócił.

Potem przypomniałem sobie, że nie jestem w mojej Kia.

Zapach pochodził ze stacji benzynowej obok, gdzie cysterny tankowały podziemne zbiorniki. Musiałem się z siebie zaśmiać. Chociaż, biorąc pod uwagę upał, trochę się też martwiłem, że Tesla może się zapalić.

Żadna z nich się nie zapaliła.

Pomimo długiego oczekiwania, uwielbiałem doświadczenie ładowania Tesli. Po prostu podłączałeś ją. Bez aplikacji, bez kart kredytowych, bez instrukcji. Samochód i ładowarka zajmowały się wszystkim.

Podziwiałem tę prostotę.

W 2019 roku zamieniłem moją Kia Soul na benzynę na Kia Soul EV z 2019 roku. Wtedy odkryłem, jak wygląda ładowanie poza ekosystemem Tesli.

Potrzebowałem różnych aplikacji do różnych sieci ładowania. Niektóre wymagały doładowanych kont. Inne potrzebowały połączenia komórkowego, aby komunikować się z serwerem, zanim w ogóle zaczęły dostarczać prąd. Czasem cały proces się nie udawał.

To było absurdalne.

Co mnie najbardziej zaskoczyło, to fakt, że większość tej infrastruktury ładowania powstała po tym, jak Tesla już pokazała, jak proste może być to doświadczenie. Technologia, która pojawia się później, powinna być lepsza, prawda?

Tesla wyznaczyła poprzeczkę. Jednak główni producenci samochodów i firmy zajmujące się ładowaniem, w tym przedsiębiorstwa dysponujące ogromnymi zasobami finansowymi i inżynieryjnymi, jakoś zdołały dostarczyć bardziej skomplikowane doświadczenie.

Zamiast koordynować się wokół bezproblemowego ładowania, branża pozostawiła konsumentów zmagających się z aplikacjami, kontami, systemami płatności i niekompatybilnymi sieciami.

Firmy takie jak GM, Toyota i Kia miały znacznie większe zasoby niż Tesla w swoich początkowych latach. Z pewnością mogły współpracować, aby ładowanie było tak proste jak podłączenie samochodu do prądu.

Ale najwyraźniej to było zbyt wiele do zażądania.

Potem zauważyłem coś interesującego w podziemnym garażu mojego budynku mieszkalnego. Obok mojego miejsca parkingowego znajdowało się zwykłe gniazdko elektryczne.

Zacząłem się do niego podłączać. Nie pytałem o pozwolenie, ale nie było żadnej zasady, która by tego zabraniała, a budynek już oferował wspólną stację ładowania Poziomu 2 jako udogodnienie. Ładując przy własnym miejscu, zostawiałem tę stację dostępną dla innych właścicieli EV.

I wtedy dokonałem odkrycia, które zmieniło moje myślenie o pojazdach elektrycznych.

Ładowanie Poziomu 1 było niesamowicie skuteczne.

Większość dni mój samochód stał zaparkowany przez wiele godzin. Nie potrzebowałem szybkiego ładowania. Po prostu musiałem uzupełnić energię zużytą podczas jazdy po mieście. Zwykłe gniazdko elektryczne bez problemu poradziło sobie z większością mojego codziennego użytkowania. Możesz sprawdzić, czy to prawda również dla twojej jazdy, korzystając z naszego EV Home Charger Calculator.

Co więcej, doświadczenie było dokładnie takie, jakie uwielbiałem w Tesli.

Podłącz. Odejdź.

Bez aplikacji. Bez sieci. Bez skomplikowanej elektroniki negocjującej z serwerami gdzieś w internecie.

Zacząłem się zastanawiać, dlaczego budynki kondominium i apartamentowe wydają tysiące dolarów na zaawansowany sprzęt do ładowania, podczas gdy zwykłe gniazdka lub tanie stacje Poziomu 2 mogłyby wykonać większość pracy.

Elektryczność już tam była. Technologia ładowania była już w samochodzie.

Brakowało prostego sposobu na śledzenie, kto ile zużył energii i ile jest winien.

Oczywiście wymagałoby to pewnego zaufania. Kierowcy musieliby uczciwie się zameldować i wymeldować. Ale w budynku kondominium lub apartamentowym, gdzie mieszkańcy mają już ustaloną relację i umowę z nieruchomością, wydawało się to całkowicie rozsądne.

A jeśli w garażu nie ma połączenia z internetem? Kogo to obchodzi? Podłącz, naładuj samochód i zarejestruj lub dostosuj sesję później.

Nie mogłem przestać o tym myśleć.

W końcu postanowiłem sam zbudować to oprogramowanie.

Nazwaliśmy je EVnSteven.

Prosty sposób, aby ludzie mogli dzielić istniejącą infrastrukturę elektryczną, śledzić czas ładowania i płacić swoją uczciwą część bez drogiego sprzętu czy niepotrzebnej złożoności.

Patrząc wstecz, uważam za zabawne, że cała ta podróż zaczęła się od zapachu benzyny na pustyni Arizony.

Ale prawdziwe objawienie przyszło znacznie później, w podziemnym garażu, kiedy odkryłem, ile technologii tak naprawdę nie potrzebowaliśmy.

David Williston
Założyciel, EVnSteven.app