De Infrastructuur van Wantrouwen

Toen ik begon met het bouwen van EVnSteven, benaderde ik het probleem vanuit de eerste principes: hoe kunnen we de kosten van EV-laden terugbrengen tot iets dat dicht bij de werkelijke elektriciteitskosten ligt?

Voor mij is het absurd om $0,32 per kWh te betalen voor elektriciteit die $0,08 kost. Dat is een opslag van 300%.

De natuurkunde is opmerkelijk eenvoudig. Laden op niveau 1 en niveau 2 werkt onder normale omstandigheden ongeveer met constante stroom, dus het energieverbruik kan worden geschat als een functie van tijd:

Energie (kWh) = Vermogen (kW) × Tijd (uren)

Het laadvermogen kan natuurlijk variëren. Voertuigen verlagen hun laadsnelheid, batterijen bereiken hun volledige capaciteit, en omgevingsomstandigheden beïnvloeden de prestaties. Maar voor gewoon residentieel laden kunnen tijdgebaseerde schattingen voldoende nauwkeurig zijn voor praktische kostenverdeling.

Dus ik stelde de hele architectuur ter discussie en begon dingen te verwijderen.

Niets hiervan betekent dat elektrische veiligheid, betrouwbaarheid of verantwoordelijkheid optioneel zijn. Ze zijn essentieel. Maar veiligheid vereist geen propriëtair laadnetwerk, en verantwoordelijkheid vereist niet per se dure meet- en handhavingsinfrastructuur.

En ja, tijdgebaseerde facturering introduceert enige onnauwkeurigheid. Maar vasthouden aan dure precisie om een paar cent elektriciteit te verantwoorden kan de definitie zijn van zuinig zijn op kleine uitgaven en verkwisting op grote schaal.

De echte technische vraag is niet hoe nauwkeurig we elektriciteit kunnen meten. Het is of de economische waarde van die extra nauwkeurigheid de kosten van het bereiken ervan rechtvaardigt.

Het doel is economische efficiëntie, niet laboratoriumkwaliteit meting.

Het doel was niet om het bestaande systeem iets goedkoper te maken. Het was om opnieuw na te denken over wat het systeem eigenlijk nodig had.

Natuurlijk werkt deze aanpak niet voor openbaar laden. Wanneer de mensen die inpluggen vreemden zijn die elkaar nooit meer zullen zien, verdienen meten, betalen en handhaving hun bestaansrecht.

Maar privéomgevingen, zoals appartementencomplexen, appartementen, werkplekken en gedeelde garages, zijn anders. De betrokken mensen zijn buren en collega’s. Ik kan geen goede reden vinden voor al die infrastructuur daar, behalve een fundamenteel wantrouwen jegens de leden van een gemeenschap.

En onderweg ontdekte ik iets fascinerends: een aanzienlijk deel van de complexiteit waarvoor we betalen bestaat omdat we systemen hebben ontworpen rond de veronderstelling dat mensen niet te vertrouwen zijn.

Ik begon met optimaliseren op kosten. Ik kwam tot de conclusie dat vertrouwen misschien wel de krachtigste optimalisatie van allemaal is.

Dus onthoud dat de volgende keer dat je je auto aansluit op een chique, netwerkgebonden Level 2 laadstation.

Je betaalt niet alleen voor elektriciteit. Je betaalt misschien ook voor een hele infrastructuur van wantrouwen.

David Williston
Oprichter, EVnSteven.app