در خانه رد شده، در جای دیگر پذیرفته شده

دسامبر ۲۰۱۸. من به یک واحد آپارتمانی کاملاً جدید در جزیره ونکوور نقل مکان کردم.

یک ایستگاه شارژ خودروهای الکتریکی داشت و استفاده از آن رایگان بود.

یک مشکل وجود داشت. من خودروی الکتریکی نداشتم.

چند ماه بعد، یکی خریدم.

دو سال شارژ رایگان داشتم. سپس همسایه‌ها شروع به غر زدن درباره ثروتی کردند که ظاهراً ما از برق رایگان به دست می‌آوردیم.

نگران شدم که شاید حق با آن‌ها باشد، حساب و کتاب کردم.

سه خودرو. ۵۲.۰۹ دلار در ماه. فقط ۱.۲۴ دلار به ازای هر واحد.

آن‌ها به اعداد باور نداشتند. یا شاید به من باور نداشتند.

آن‌ها ایستگاه شارژ با کنتور می‌خواستند، اما نمی‌خواستند این همه پول خرج کنند.

در عوض، ماهانه ۴۰ دلار به ازای هر خودرو هزینه تعیین کردند.

همه ما جای دیگری برای شارژ پیدا کردیم.

من راه‌حل ساده‌تری پیشنهاد دادم: یک اپلیکیشن که شارژ را پیگیری و هزینه را محاسبه کند.

آن‌ها رد کردند.

ناامید اما مطمئن از اینکه ایده ارزشمند است، به ساختن ادامه دادم.

نه ماه بعد، EVnSteven را راه‌اندازی کردیم. در فیسبوک اعلام کردیم و ۱۰۰ ثبت‌نام گرفتیم!

اعتمادم به انسانیت بازگشت.

اپلیکیشن برای ساختمان‌ها رایگان بود. رانندگان فقط ۱۲ سنت به ازای هر جلسه پرداخت می‌کردند.

ساختمان‌هایی در نقاط دیگر جهان شروع به استفاده از آن کردند. دو سال اپلیکیشن را بهبود می‌دادیم و نتایج را به ساختمان خودم نشان می‌دادم.

آن‌ها هنوز هم قبول نمی‌کردند.

من عصبانی بودم.

به آن‌ها گفته شده بود برای حل مشکلی که ماهانه ۵۲.۰۹ دلار هزینه داشت باید ۷۵۰۰ دلار پرداخت کنند، اما اپلیکیشنی که هزینه‌اش صفر بود را رد می‌کردند.

سپس به ذهنم رسید.

با کد بیشتر نمی‌توان بی‌اعتمادی را حل کرد. و نمی‌توان حماقت را درست کرد.

اما شاید من احمق بودم.

زمان و انرژی ارزشمندم را صرف قانع کردن کسانی کردم که نمی‌خواستند بفهمند.

در همین حال، کسانی که برای EVnSteven ثبت‌نام می‌کردند بلافاصله ارزش آن را درک می‌کردند. نیازی به قانع شدن نداشتند.

درس؟ دست از تلاش برای قانع کردن کسانی که نمی‌فهمند بردارید. کسانی را پیدا کنید که می‌فهمند.

دیوید ویلیستون
بنیان‌گذار، EVnSteven